corn gmostop.org ΔΙΚΤΥΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ stop gmo

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Μεταλλαγμένα και το βιβλίο της Γ’ Γυμνασίου

15.10.2007

TA ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ (ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ) ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ Γ’ ΤΑΞΗΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 

Φαίνεται ότι το Υπουργείο Παιδείας και οι συγγραφείς του συγκεκριμένου βιβλίου βρήκαν τον τρόπο για να προωθήσουν τα γενετικά τροποποιημένα(γ.τ.) στη χώρα μας. Ότι δεν κατάφεραν οι πολυεθνικές των μεταλλαγμένων και η διπλωματία των ΗΠΑ στους μεγάλους όλα αυτά τα χρόνια, θέλουν να το πετύχουν αυτοί στους μικρούς μέσα από το σχολείο.Γιατί πως μπορεί να εξηγηθεί η πλήρης αποδοχή, από τη μεριά των συγγραφέων, των επιχειρημάτων των εταιρειών για τα πλεονεκτήματα των γ.τ. ποικιλιών στη γεωργία και στις άλλες εφαρμογές της βιοτεχνολογίας; 

1)Στις σελίδες 12-13: Αφού αναφέρεται πρώτα στην πρόοδο που έχει επιτευχθεί εξαιτίας και της γενετικής μηχανικής στη παραγωγή τροφίμων, στη συνέχεια υποστηρίζουν ότι έχουν δημιουργηθεί ποικιλίες φυτικών και ζωικών οργανισμών(εννοούν μεταλλαγμένων χωρίς να το γράφουν), που προσφέρουν «…λύσεις σε πολλά κοινωνικά προβλήματα, όπως αυτά του υποσιτισμού, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και της βελτίωσης της υγείας του ανθρώπου. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι νέες ποικιλίες καλαμποκιού και σταριού, που είναι ανθεκτικές σε διάφορα έντομα και μικροοργανισμούς, με αποτέλεσμα οι καλλιέργειες να έχουν μεγαλύτερη απόδοση…». Είναι φανερό ότι οι συγγραφείς και το Υπουργείο Παιδείας έχουν δεχθεί τα επιχειρήματα των εταιρειών των μεταλλαγμένων και δεν αναφέρονται καθόλου στην αμφισβήτηση των επιχειρημάτων αυτών από σημαντική μερίδα επιστημόνων καθώς και από την πλειοψηφία των καταναλωτών και παραγωγών σε διάφορες χώρες(Στη χώρα μας η συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών και όλα τα Νομαρχιακά συμβούλια είναι ενάντια).  Για παράδειγμα ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσ/νίκης λέει :«Υπάρχουν έρευνες στους γ.τ.ο. που δεν αποκλείουν την πρόκληση αλλεργιών , την αύξηση της αντίστασης μικροβίων στα αντιβιοτικά ή της παραγωγής τοξικών ουσιών εξαιτίας τους…ο ανταγωνισμός των φυσικών με τους γ.τ. οργανισμούς μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την εξαφάνιση των φυσικών ειδών… σε περίπτωση λάθους δεν υπάρχει διαδικασία απόσυρσης ή ανάκλησής τους απ’ το περιβάλλον». Η αύξηση της παραγωγής στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ήρθε(π.χ. το 1997 οι καλλιεργητές γ.τ. βαμβακιού στο Δέλτα του Μισισιπή αποζημιώθηκαν από την εταιρεία Μονσάντο, γιατί είχαν χαμηλή ποσοτική και ποιοτική παραγωγή ενώ πάνω από 150.000 Αργεντινοί καλλιεργητές γ.τ. σόγιας, καταρρεύσανε) Η μείωση των ζιζανιοκτόνων δεν επιτεύχθηκε επίσης για δύο βασικά λόγους: 1). Οι αγρότες έφθασαν να τα χρησιμοποιούν π.χ. μέχρι και 2,5 φορές πάρα πάνω γιατί με το παραμικρό ψέκαζαν, αφού δεν καταστρέφονται από αυτά τα ίδια τα φυτά παρά μόνο τα ζιζάνια .2).Τα ζιζάνια ανέπτυξαν ανθεκτικότητα και μετατρέπονται σε «υπερζιζάνια»Με τα εντομοκτόνα συνέβη το ίδιο, όπως π.χ. με τον Βάκιλο Θουριγγίας(Β.Τ) όπου τα έντομα απέκτησαν γρήγορα ανθεκτικότητα ,επειδή η τοξίνη του υπάρχει μέσα στα ίδια τα γ.τ. φυτά Β.Τ. και έτσι οι αγρότες αναγκάζονται να χρησιμοποιούν επιπλέον εντομοκτόνα . Υπάρχουν έρευνες με σημαντικά αποτελέσματα όπως στην Βρετανία (αφορούσε την επίπτωση στην βιοποικιλότητα όπου οι καλλιέργειες γ.τ. ειδών  αποδείχθηκαν μέχρι και 5 φορές πιο καταστροφικές από τις συμβατικές με τα πιο ισχυρά ζιζανιοκτόνα),  της NAFTA (αφορούσε την επιμόλυνση τεράστιων εκτάσεων του Μεξικού με γ.τ. καλαμπόκι), για το μεταλλαγμένο καλαμπόκι ΜΟΝ810 της Μονσάντο, που έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στο είδος της πεταλούδας «Μονάρχης, για το γ.τ. καλαμπόκι ΜΟΝ863 της εταιρείας Monsanto που είναι εν δυνάμει επικίνδυνο, γιατί ποντίκια που τραφήκανε με αυτό είχαν συμπτώματα δηλητηρίασης και τοξικότητα στο συκώτι και τα νεφρά. Γιατί όχι και στους ανθρώπους. Επίσης μια εντελώς καινούργια έρευνα Αυστραλών επιστημόνων με γ.τ. μπιζέλι έδειξε ότι προκαλεί πολλά προβλήματα, μέχρι και φυματίωση, στα πειραματόζωα- ποντικούς. Όσον αφορά στη μείωση των τιμών και την εξάλειψη του υποσιτισμού(την είχαν υποσχεθεί και με την «πράσινη επανάσταση»της χημικής γεωργίας), το πρόβλημα δεν είναι ζήτημα παραγωγής αλλά κύρια κατανομής της τροφής και ύπαρξης της φτώχειας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ζάμπια ,που για να αρνηθεί την επισιτιστική βοήθεια      των ΗΠΑ σε γ.τ. σπόρους, χρησιμοποίησε το επιχείρημα : θα τους δεχθούμε ,γιατί πεινάμε, αλλά μόνο αλεσμένους, επειδή οι αγρότες μας καλλιεργούν για εξαγωγή στην Ευρώπη και οι Ευρωπαίοι καταναλωτές δε θέλουν μεταλλαγμένα.(Δεν παράγουν λοιπόν οι αγρότες της Ζάμπια για το λαό της που μπορεί να πεινάει, αλλά για την Ευρώπη στην οποία μάλλον θα έχει πολλά χρέη) 2)Στις σελ. 121 έως 124, στη παράγραφο 6.2: α) αναφέρονται στη γ.τ. ινσουλίνη με τα καλύτερα λόγια: «…μπορούμε, με χαμηλό κόστος, να παράγουμε μεγάλες ποσότητες ανθρώπινης ινσουλίνης και να προσφέρουμε λύση στο πρόβλημα πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων.» Όμως παρά τις αναφορές για παρενέργειες, δεν έχει γίνει επίσημη έρευνα που να πιστοποιεί  τα πλεονεκτήματά της. Αντίθετα, από έρευνα που παράγγειλε η Βρετανική Εταιρία Διαβητικών και που έγινε σε 3000 Διαβητικούς  για δύο χρόνια υπήρξαν αποτελέσματα που προκάλεσαν συναγερμό: το 50% των πασχόντων δεν αντιλαμβανόταν έγκαιρα το σοκ υπογλυκαιμίας και σε πολλές περιπτώσεις έπεφτε σε κώμα, το 25% βίωνε τέτοια κατάσταση συχνότερα απ’ ό,τι πριν την χρήση της, το 20% βίωνε μια χειροτέρευση των συμπτωμάτων από τέτοια σοκ. Το 13% έχανε κατά την διάρκεια της νύχτας τις αισθήσεις, το 10% είχε απώλεια μνήμης και το 5% απώλεια αυτοσυγκέντρωσης. Επίσης αλλαγές προσωπικότητας και φοβίες οδήγησαν μερικούς απ’ αυτούς στο να χάσουν την δουλεία τους ή στο να μην μπορούν να ανανεώσουν το δίπλωμα οδήγησης. Πολύ συχνά η επιστροφή στη χρήση βοδινής Ινσουλίνης ήταν δύσκολη( το τελευταίο μπορεί να οφείλονταν και στη δυσκολία των γιατρών να επιστρέψουν στη  χορήγηση της βοδινής, επειδή δέχονταν μεγάλη πίεση απ’ τις εταιρίες παραγωγής της γ.τ. Ινσουλίνης ). Ο dr. Ian Chalmers, διευθυντής του Βρετανικού Cochrane Centre της Οξφόρδης χαρακτήρισε το 1997 την γ.τ. Ινσουλίνη σαν μεγάλο σκάνδαλο, αφού δεν ελέγχθηκαν οι επιπτώσεις της από καμία ανεξάρτητη έρευνα. β) αναφέρονται στην παραγωγή γ.τ. της ιντερφερόνης και ερυθροποιητίνης , χωρίς σχόλια βέβαια (αλλά υπονοούν ότι είναι θαυματουργές).Η ιντερφερόνη,  στο τέλος της δεκαετίας του ’70 θεωρήθηκε το όπλο ενάντια στους όγκους του καρκίνου. Τα τεστ όμως με καρκινοπαθείς έδειξαν περισσότερες παρενέργειες από ό,τι θετική δράση. Και έτσι τώρα η ιντερφερόνη είναι «ένα φάρμακο που ψάχνει την κατάλληλη αρρώστια» και έχει δοκιμαστεί σε μια σειρά απ’ αυτές (Ηπατίτιδα Β, καρκίνος μαστού, καρκίνος προστάτη, σκλήρυνση κατά πλάκας, AIDS, ελονοσία κλπ), χωρίς επιτυχία. Αυτό δεν εμπόδισε όμως την παραγωγό εταιρία να πραγματοποιεί κέρδη απ΄ την διάθεσή της στις έρευνες και τα πειράματα με ασθενείς. Η ερυθροποιητίνη (ΕΡΟ). Παράγεται γενετικά από το κινέζικο Χάμστερ και χρησιμοποιείται στη νεφρική ανεπάρκεια, γιατί αυξάνει το οξυγόνο στο αίμα και βοηθάει στην αναιμία. Όμως το φάρμακο εξελίσσεται μάλλον σε θαυματουργό μέσον στο ντοπάρισμα αθλητών μεγάλων αποστάσεων, αθλητών με μεγάλη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας και κύρια των ποδηλατών( είναι η «κηροζίνη» που μετατρέπει τους ποδηλάτες σε αυτόματα), γιατί δεν μπορεί να ανιχνευθεί στους αντιντόπινγκ ελέγχους.Στο διάστημα 1987-91 είχαμε 20 ανεξήγητους θανάτους κορυφαίων ποδηλατών ενώ μέχρι το 1999 είχαμε άλλους 18 τέτοιους θανάτους. Πρόσφατα πέθαναν άλλοι δύο πρώην πρωταθλητές ποδηλάτες, ενώ έχουμε και περιπτώσεις ανεξήγητων θανάτων ποδοσφαιριστών που σωριάζονται ξαφνικά στο γήπεδο. Όμως η  «μαύρη» και η επίσημη αγορά της ΕΡΟ αποδείχτηκε πολύ δυναμική. Από 545 εκατ. δολ. τζίρο που είχε π.χ. το 1987 έφτασε στα 5.9 δις δολ. το 1992.Και στο τομέα των φαρμάκων λοιπόν η Γενετική Μηχανική δημιουργεί μάλλον περισσότερα προβλήματα απ’ ό,τι πάει να λύσει.γ) Αναφέρονται στις γονιδιακές θεραπείες, υιοθετώντας την άποψη ότι κάποιο συγκεκριμένο γονίδιο είναι υπεύθυνο για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια, ενώ υπάρχει και η επιστημονική άποψη που υποστηρίζει ότι τα γονίδια λειτουργούν και επιδρούν «σαν περιοχές γονιδίων και σαν δίκτυο».Ειδικά στα ανώτερα θηλαστικά οι δυσλειτουργίες και ασθένειες είναι αποτέλεσμα πολλών συνδυασμών και ομάδων γονιδίων. Από τη μία δίνουν την εντύπωση στους μαθητές ότι η γονιδιακή θεραπεία είναι η ελπίδα του μέλλοντος, από την άλλη σε μια παράγραφο λένε: «Η επιτυχία της δεν είναι πάντα εξασφαλισμένη και γι’ αυτό αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη». Δεν λένε λέξη ότι αποτελεί ένα μεγάλο ρίσκο για τους ήδη ασθενείς. Το1999 π.χ. στις ΗΠΑ, ταρακούνησε την Κοινή Γνώμη εκεί, ο θάνατος ενός 18χρονου, λόγω της συμμετοχής του σε πειραματική γονιδιακή θεραπεία  για το συκώτι του. Ο νεαρός συμμετείχε με την θέλησή του και της οικογενείας του στο πείραμα και πέθανε ενώ θα μπορούσε με τα συνηθισμένα μέσα να ζούσε μια σχεδόν κανονική ζωή. Το ίδιο έγινε με την περίπτωση μιας ασθενούς στην Βοστόνη τον Μάιο του 2000, η οποία πέθανε λόγω της γονιδιακής θεραπείας της καρδιάς της, όπου αντί θεραπείας προκλήθηκε θανατηφόρος μόλυνση. Την ίδια εποχή επίσης έγιναν γνωστές άλλες έξι περιπτώσεις θανάτου ασθενών, που έπασχαν από καρδιακές παθήσεις, λόγω της γονιδιακής θεραπείας που ακολουθούσαν. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν ακόμα πολλές περιπτώσεις θανάτων απ’ την ίδια αιτία χωρίς να γίνουν ποτέ γνωστές. Αυτό οδήγησε στο σταμάτημα πολλών πειραμάτων. Σε τηλεοπτική εκπομπή της γερμανικής τηλεόρασης ARD, ο Volker Steinhof απ’ την Ουάσιγκτον πληροφορούσε στις 8-2-2000 : « Έχουμε τώρα 20 χρόνια έρευνας και ούτε μια περίπτωση αρρώστου που να θεραπεύτηκε με γονιδιακή  μέθοδο, αντίθετα πολλοί αρρώστησαν εξαιτίας της». Αναφέρονται στο πρώτο κλωνοποιημένο πρόβατο, τη Ντόλι, εντελώς ουδέτερα λέγοντας απλώς ότι πέθανε με συμπτώματα πρόωρης γήρανσης, ενώ υπήρξε ουσιαστική αποτυχία στο στόχο της κλωνοποίησής της.Αναφέρονται ξανά στα γενετικά τροποποιημένα φυτά στη σελ.124 με τα απαράλλαχτα επιχειρήματα των εταιρειών των μεταλλαγμένων, που χρησιμοποιούν και στην αρχή στη σελ.13, μόνο που εδώ είναι πιο συγκεκριμένα: «Όταν καλλιεργούμε τέτοια φυτά, δεν χρειάζεται να κάνουμε χρήση παρασιτοκτόνων»(απροκάλυπτο ψέμα). Το μεγαλύτερο όμως ψέμα είναι κρυμμένο στις φωτογραφίες της σελ. 124: χωρίς σχόλια προτείνεται η υπεροχή των ωραίων στην όψη γ.τ. ντοματιών, έναντι των άθλιων στην όψη, σαπισμένων μη γ.τ., που είναι έτοιμες για τη χωματερή ή για τις κότες. Το ψέμα θα μπορούσε να αποκαλυφθεί, επίσης χωρίς σχόλια, με μια άλλη φωτογραφία από τις παραδοσιακής ποικιλίας οικολογικές ντομάτες του κήπου μας, που παραθέτω συνημμένα.Σε άλλο σημείο αναφέρουν: «Τα τελευταία χρόνια, περίπου 1300 εταιρείες εργάζονται στον τομέα της βιοτεχνολογίας σε όλο τον κόσμο…». Δεν λένε όμως ότι οι εταιρείες αυτές χρησιμοποιούν γενετικό υλικό από την παγκόσμια κληρονομιά, που επί χιλιετίες βελτίωναν οι ανώνυμοι καλλιεργητές και στο εργαστήριο μέσα σε 2-3 μήνες, προσθέτοντας ή αφαιρώντας γονίδια, παράγουν ένα νέο οργανισμό, που τον μετατρέπουν στη συνέχεια σε εταιρική ιδιοκτησία μέσω της πατέντας και αποκτούν έτσι το δικαίωμα του ελέγχου της παγκόσμιας διατροφής.  Πραγματικά, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 έγινε στις ΗΠΑ, υπό την προεδρία του τότε αντιπροέδρου Dan Quayle ,μια «Επιτροπή ανταγωνισμού», η οποία είχε σαν στόχο τον εντοπισμό περιοχών έρευνας και τεχνολογίας, όπου οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αποκτήσουν προβάδισμα στις αγορές με τη βοήθεια τεχνικών καινοτομιών. Η Βιοτεχνολογία ,προτάθηκε και έγινε αποδεκτό να προωθηθεί, σαν το βαρύ πυροβολικό με το οποίο θα επιτυγχανόταν αυτός ο στόχος. 

3) Στη σελ.126:Βάζουν βέβαια κάποιο προβληματισμό με ένα κείμενο για τα επιτεύγματα της γενετικής και τη βιοηθική, αλλά πολύ επιφανειακό και συνοπτικό, πράγμα που δείχνει ότι το κάνουν για να κρατήσουν τα προσχήματα. Η όλη προσέγγιση του βιβλίου έχει σα στόχο αυτό που αναφέρθηκε και στην αρχή, δηλαδή την αποδοχή των μεταλλαγμένων από τη νέα γενιά. Και δεν πρόκειται περί λάθους.  

Γ. Κολέμπας, Κίνηση ενάντια στα Μεταλλαγμένα Μαγνησίας